:: wikimiki.org ::
| Benjamin Disraeli |
Benjamin DisraeliBenjamin Disraeli (21 december 1804 – 19 april 1881) was een Brits staatsman en de belangrijkste politieke rivaal van William Ewart Gladstone. Hij was tweemaal premier, in 1868 en van 1874-1880.
Benjamin Disraeli was van Joodse afkomst (zijn vader had zich tot de Anglicaanse kerk bekeerd). Hij studeerde rechten, maar maakte zijn studie niet af. Vervolgens ging hij de politiek in en geraakte in conflict met de conservatieve leider Robert Peel, die naar zijn mening te veel waarde hechtte aan vrijhandel. De afschaffing van de Corn Laws (invoerrechten die moesten verhinderen dat de graanprijzen "te" laag zouden zakken) in 1846 was naar zijn mening zeer schadelijk voor de landbouwbelangen. Het geschil met Peel leidde ook tot een conflict met diens "kroonprins", Gladstone.
De aanhangers van Peel gingen met leden van de "Whig"-oppositie de Liberal Party vormen. Als reactie daarop sloten Disraeli en andere tegenstanders van vrijhandel zich aaneen tot een nieuwe Conservative Party. Zoals Gladstone dus de stichter van de moderne Liberale Partij was, werd Disraeli een der stichters van de moderne Conservatieve Partij. Daarmee hadden zich de twee grote politieke formaties gevormd die de Britse politiek zouden beheersen tot de opkomst van de Labour Party omstreeks 1920.
Disraeli had ook een zekere faam als auteur. Vooral zijn roman Vivian Grey had veel succes bij tijdgenoten.
Zijn werkelijke politieke succes is pas laat in zijn leven gekomen. Zijn tweede, langdurige premierschap begon toen hij al bijna 70 jaar oud was.
Koningin Victoria kon het met de charmeur Disraeli veel beter vinden dan met de stijve Gladstone.
Disraeli zou eens hebben gezegd dat ieder mens van vleierij houdt en dat je, wanneer het om vorstelijke personen gaat, die vleierij het best maar met hele scheppen tegelijk kon opdienen...(Everyone likes flattery; and when you come to Royalty you should lay it on with a trowel.) De zet waarmee hij Victoria helemaal voor zich wist te winnen was zijn initiatief tijdens zijn tweede premierschap om haar te laten uitroepen tot Keizerin van India (1 januari 1877).
In tegenstelling tot Gladstone, die een zuinige en vreedzame regering voorstond, was Disraeli een "imperialist" in hart en nieren. Spoedig na zijn verkiezingsnederlaag in 1880 werd hij ziek. Hij overleed in april 1881.
Disraeli
ja:ベンジャミン・ディズレーリ
21 december
Gebeurtenissen
- Algemeen
- 1533 - Hernando de Grijalva ontdekt de Revillagigedo Archipel.
- 1988 - 270 mensen komen om als een vliegtuig tijdens Pan Am vlucht 103 explodeert en neerstort op Lockerbie (Schotland). De aanslag leidt tot een jarenlange boycot van Libië.
- 1992 - Op het vliegveld van Faro (Portugal) stort een DC-10 van Martinair afkomstig van Schiphol neer. 56 mensen overlijden.
- Kunst
- 1937 - Walt Disney brengt Sneeuwwitje en de zeven dwergen uit, zijn eerst tekenfilm van speelfilmlengte.
- Oorlog
- 1937 - De eerste versie van het plan voor Operatie Fall Grün wordt door de Duitse militairen afgeleverd.
Geboren
- 1879 - Jozef Stalin, Sovjet-dictator
- 1896 - Carl Romme, Nederlands politicus
- 1924 - Rita Reys Nederlands jazz-zangeres
- 1937 - Jane Fonda, Amerikaans actrice
- 1940 - Frank Zappa, niet-categoriseerbaar muzikant
- 1943 - Aimé Anthuenis, Belgisch voetbalcoach
- 1948 - Samuel L. Jackson, Amerikaans acteur
- 1948 - Willem Vermeend, Nederlands politicus (PvdA), minister van Sociale Zaken en bestuurslid VNO-NCW
- 1949 - Thomas Sankara, Burkinees revolutionair en president
- 1954 - Chris Evert, Amerikaans tennisster
- 1956 - Willem Lust, Nederlands tv-journalist
- 1959 - Florence Griffith Joyner, Amerikaans atlete en olympisch kampioene
- 1966 - Marco Borsato, Nederlands zanger
- 1966 - Marc-Marie Huijbregts, Nederlands stand-up comedian en acteur
- 1966 - Kiefer Sutherland, Amerikaans acteur
- 1972 - Debby Mansveld, Nederlands wielrenster
- 1972 - Claudia Poll, Costaricaans zwemster
- 1978 - Emiliano Brembilla, Italiaans zwemmer
- 1983 - Niels Scheuneman, Nederlands wielrenner
Overleden
- 1375 - Giovanni Boccaccio (62), Italiaans dichter
- 1945 - George S. Patton (60), Amerikaans generaal in de Tweede Wereldoorlog
- 1972 - Paul Hausser (92), Duits militair
- 1988 - Nikolaas Tinbergen (81), Nederlands etholoog
- 1997 - Sacco van der Made (79), Nederlands acteur
- 1999 - Peter Pit (66), Nederlands goochelaar
Viering/herdenking
- 2004, 2005, 2008, 2009, 2012, 2013, 2016 t/m 2018 en 2020 - Begin van de astronomische winter
- In het Romeinse rijk viert men de Saturnalia ter ere van de zonnewende
Diversen
De kortste dag van het jaar valt op of rond 21 december.
365-dagenschema - 20 december - 21 december - 22 december
Decennia: Jaaroverzichten
Jaarschema's per eeuw
ja:12月21日
ko:12월 21일
ms:21 Disember
simple:December 21
th:21 ธันวาคม
1804
thumb
Gebeurtenissen
- 1 januari - Einde van de Franse overheersing in Haïti.
- 10 maart - In St. Louis wordt plechtig de gebiedoverdrag van het Louisiana Territorium van Frankrijk naar de Verenigde Staten ondertekend. De aankoop van Louisiana is daarmee een feit
- 20 maart - De hertog van Enghien wordt op beschuldiging van samenzwering tegen Napoleon terechtgesteld.
- De Code Napoleon wordt het Frans burgerlijk wetboek.
- 14 mei- De Lewis en Clarck expeditie vertrekt van Camp Dubois om het gigantische achterland van de nu meer dan verdubbelde Verenigde Staten te gaan verkennen.
- 18 mei - De Franse senaat roept Napoleon Bonaparte tot keizer uit.
- De protestanten van Brussel verkrijgen bij octrooi de Hofkapel voor hun eredienst. Deze was door Karel van Lotharingen gebouwd in 1760.
- Jacquard vindt het naar hem genoemde weefgetouw uit in Lyon.
- De Eerste Russisch-Iraanse oorlog breekt uit.
Geboren
- 13 mei - Aleksej Chomjakov Russisch filosoof en dichter en een van de grondleggers van de slavofiele beweging
- 28 juli - Ludwig Feuerbach, Duits filosoof
- 23 november - Franklin Pierce, veertiende President van de Verenigde Staten
- 23 december - Charles Augustin Sainte-Beuve, Frans schrijver en criticus
Overleden
- 12 februari - Immanuel Kant, Duits filosoof
- 5 november - Betje Wolff (66), Nederlands schrijver.
- 14 november - Aagje Deken (63), Nederlands schrijver.
Categorie:19e eeuw
categorie:munt
ko:1804년
ms:1804
simple:1804
th:พ.ศ. 2347
1881
Gebeurtenissen
- 1 januari - De spoorlijn Zwolle - Almelo (exploitatie SS) komt gereed.
- 28 januari - Met de slag bij Laingsnek, waar generaal Piet Joubert het leger van generaal Sir George Colley verslaat, begint de Eerste Transvaalse Vrijheidsoorlog (Boerenoorlog).
- februari - Nadat een Britse strijdmacht onder George Pomeroy-Collery vernietigend wordt verslagen in de Slag bij Majuba Hill staat het Britse bestuur van Gladstone de Boeren zelfbestuur toe in Transvaal onder Brits toezicht.
- 12 mei. In Utrecht wordt de Nederlandsch-Zuid-Afrikaansche Vereeniging opgericht.
- Johan Wilhelm van Lansberge wordt door Frederik s'Jacob opgevolgd als Gouverneur-Generaal van Nederlands-Indië
- De opera Patience van Gilbert en Sullivan gaat in première.
- de Driebond wordt opgericht.
Geboren
;januari
- 4 - Wilhelm Lehmbruck, Duits expressionistisch kunstenaar († 1919)
- 12 - Anna Pavlova, Russisch ballerina
;februari
- 4 - Fernand Léger, Frans kunstenaar
- 23 - Titus Brandsma, Nederlands pater en verzetsstrijder († 1942)
;maart
- 12 - Mustafa Kemal Atatürk, Turks grondlegger en eerste president van het moderne Turkije
- 25 - Béla Bartók, Hongaars componist en etnomusicoloog
;mei
- 26 - Adolfo de la Huerta, Mexicaans politicus
;augustus
- 6 - Alexander Fleming, Brits bacterioloog en winnaar Nobelprijs
;september
- 3 - Franz Koenigs, Nederlands bankier en kunstverzamelaar († 1941)
- 15 - Ettore Bugatti, Italiaans autoconstructeur
;oktober
- 25 - Pablo Picasso, Spaans kunstenaar
;november
- 28 - Stefan Zweig, Oostenrijks schrijver († 1942)
Overleden
1942]
;januari
- 18 - Auguste Mariette (59), Frans egyptoloog
;februari
- 9 - Feodor Dostojevski (59), Russisch schrijver en publicist
;maart
- 28 - Modest Moessorgski (42), Russisch componist
;juli
- 14 - Billy the Kid (21), Amerikaans crimineel
;september
- 19 - James Garfield (49), 20ste president van de Verenigde Staten
Categorie:1880-1889
ko:1881년
ms:1881
simple:1881
th:พ.ศ. 2424
Robert Peel
Sir Robert Peel (5 februari 1788 – 2 juli 1850) was de premier van het Verenigd Koninkrijk van december 1834 tot april 1835, en daarna opnieuw van juni 1841 tot 29 juni 1846.
Zijn vader was Robert Peel sr. en hij was een industrialist en ook lid van het parlement. Robert Peel Junior werd geboren in Bury, Engeland, en ging al op de jonge leeftijd van 21 de politiek in als MP voor het Ierse gewest Cashel City in Tipperary. Met maar 24 stemgerechtigden in het gebied werd hij zonder tegenstand gekozen. Zijn sponsor voor de verkiezingen was (naast zijn vader) Arthur Wellesley die later Hertog van Wellington werd. Robert's politieke carrière liep de 25 jaar erop sterk samen met die van Wellesley.
Hij had een serie posities in de verschillende kabinetten van die tijd, en kreeg ook twee keer een ander gewest, eerst Chippenham, en daarna werd hij MP voor de Oxford University in 1817. Men voorzag een grote politieke carrière voor hem, en hij werd Minister van Binnenlandse Zaken in 1822. Hij voerde een aantal belangrijke veranderingen door in het Britse rechtssysteem. Hij werd de tweede man in de Tory partij toen de Hertog van Wellington, een levenslange medestander, premier werd.
De katholieke emancipatie krijgt in deze tijd steeds meer aanhang, en Robert Peel voelt zich geroepen zijn taak als MP voor Oxford neer te leggen. Hij was hiet niet eens met deze beweging. Hij wordt nu MP voor het gewest Westbury, en behoud zijn positie in het kabinet.
Het is in deze tijd dat hij de organisatie van de stedelijke politie van Londen (met als thuisbasis Scotland Yard) onder handen neemt. Hierdoor is hij nog steeds bekend, de onofficiële term voor een politie agent in Groot-Brittannië (met name in Londen) is een bobbie, het koosnaampje voor Robert. De oudere term hiervoor peelers is ook van zijn naam afgeleid. En alhoewel zijn reorganisatie niet populair was bleek hij erg succesvol in het terugbrengen van delicten in Londen, en in 1835 kregen alle steden in het Verenigd Koninkrijk richtlijnen voor het opzetten van hun eigen politiekorps.
De lagere klassen in Engeland in die tijd wilden hervorming, en katholieke emancipatie was een van de manieren. In 1830 kwam de oppositiepartij (Whigs) aan de macht, en de jaren erop brachten veel veranderingen. Toen het uiteindelijk weer wat kalm was nodigde de koning van Engeland, George IV, de Tories weer uit om een kabinet samen te stellen ter opvolging van het kabinet van Earl Grey en Viscount Melbourne in 1834. Peel werd uitgekozen als premier.
Dit nieuwe kabinet was een minderheidsregering, en had de steun nodig van de Whigs voor hun bestaansrecht. Als zijn intentieverklaring gaf Peel in 1835 het Tamworth manifesto uit, en dit wordt gezien als het document waarop de Tories de Conservatieve partij werden. In het document wordt aangegeven dat de conservatieven enige hervorming zouden ondersteunen, maar de Whigs vormden een alliantie die het kabinet op verschillende manieren tegenwerkte. Uiteindelijk trad het kabinet-Peel af uit pure frustratie, en de Whigs kwamen opnieuw aan de macht met Lord Melbourne aan het stuur.
Peel kreeg in mei 1839 opnieuw de kans om een kabinet samen te stellen, dit keer van de nieuwe monarch, koningin Victoria. Maar ook dit zou een minderheidsregering worden, en Victoria had veel contact met de Whigs, en had hen op hoge plaatsen in haar huishouden benoemd. Zij weigerde, ook na aandringen van de Hertog van Wellington, sommigen van hen te vervangen door hun conservatieve collegas zoals Peel had gevraagd. Dit mondde uit in de zg. Bedchamber Crisis. De Whigs kwamen opnieuw aan de macht.
Peel kreeg uiteindelijk de kans om een meerderheids kabinet samen te stellen na de verkiezingen van juli 1841. Zijn belofte voor "enige" hervormingen hield hij, en bracht zijn tweede belangrijke document uit, de Factory Acts. Hierin zet hij een limiet op het aantal uren dat kinderen en vrouwen in een fabriek konden werken, en zette een soort basis veiligheidsstandaard voor machines. Dit was een voortzetting van zijn vader's werk als MP, Peel sr. was bekend door zijn hervormingen van de werk omgeving gedurende de eeste helft van 19e eeuw.
Tijdens de Ierse hongersnood had Peel in eerste instantie niet door hoe groot het probleem was. Maar toen de omvang duidelijk werd trok hij de Korenwet (Corn Laws) in, en ging tegen de landeigenaren in. Deze wet ondersteunde agriculturele inkomsten door graanimport te limiteren. Door deze wet in te trekken ging hij radicaal in tegen het Tory protectionisme. Hij hoopte meer eten vrij te maken voor de Ierse bevolking. Alhoewel hij wist dat dit het einde kon betekenen van zijn kabinet besloot hij uit humanitaire redenen dit te doen. Zijn eigen partij ondersteunde deze beslissing niet, maar de motie werd goedgekeurd door steun van de Whig partij. De daaropvolgende motie werd direct afgewezen, en Peel trad af als premier. Helaas heeft de intrekking van de wet weinig gedaan voor het Ierse volk.
Peel behield een harde kern supporters die bekend stonden als Peelites, en hij werd benaderd voor een positie door de Whig/Radikalen coalitie. Maar hij stond op zijn conservatieve principes en weigerde. Maar toch bleef hij invloedrijk op verschillende belangrijke punten, waaronder de vooruitgang van de Britse vrije handel met de terugtrekking van de Navigation Acts.
Peel werd van zijn paard gegooid terwijl hij Constitution Hill in Londen opreed op 29 juni 1850, en hij stierf drie dagen laten op 62-jarig leeftijd. Zijn Peelite opvolgers, onder leiding van Lord Aberdeen en William Gladstone, richtten daarna samen met de Whigs in de Britse Liberale partij op.
Peel
ja:ロバート・ピール
Labour Party
De Labour Party (Partij van de Arbeid) is een centrum-linkse of sociaal-democratische partij in het Verenigd Koninkrijk. Zij is een van de drie belangrijkste Britse politieke partijen. Labour heeft sinds de verkiezingen in 1997 een meerderheid in het Lagerhuis (House of Commons). De sociaal-democratische ideeën binnen Labour hebben zich zelfstandig, zonder Europese bemoeienis ontwikkeld. Vandaar dat het Engelse socialisme veelal afwijkt van het (West-) Europese.
Structuur
Labour bestaat uit lokale partijen die een samenwerkingsverband op nationaal niveau hebben (in het Verenigd Koninkrijk noemt men het 'Constituency Labour Parties'). Verder bestaat Labour uit socialistische verenigingen (socialist societies) en aangesloten vakverenigingen (affiliated trade unions). De bekendste socialistische verenigingen binnen de Labour Party zijn: de Christian Socialist Movement, de Fabian Society en de Independent Labour Party.
De eerste jaren
Labour is opgericht op 27 februari 1900 in de Memorial Hall te Londen tijdens een arbeidersprotest. In eerste instantie was Labour bedoeld als de politieke arm van de vakverenigingen. De eerste leider was James Keir Hardie. Op 15 februari 1906 veranderden de afgevaardigden in het Lagerhuis de naam in "Parliamentary Labour Party". In de eerste jaren diende Labour meer als een protestpartij, en werkte als een conglomeraat van samenwerkende organisaties tot 1918. Van harmonie tussen de verschillende socialistische verenigingen en vakbonden die de Labour Party vormden, was in de eerste jaren geen sprake. Ook de kijk op het socialisme van de socialistische verenigingen (theoretisch), vakbonden (praktisch) en individuele Labour-leden droegen niet bij aan de eenheid.
De Britse politiek was aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw verdeeld tussen de intelligentsia, vertegenwoordigd door de Conservative Party, en de afgescheidenen van de Engelse Staatskerk die zich rond het "Wels Methodism" schaarden (dat werd vormgegeven door de "Liberal Party"). De Liberal Party is later opgesplitst, waardoor veel kiezers naar Labour overgelopen zijn.
Labour vormde zijn eerste (minderheids)regering in 1924, met steun van de Liberalen. De premier was Ramsay MacDonald. Negen maanden later kwamen de Conservatieven echter weer aan de macht.
De scheuring onder MacDonald
Na de verkiezingen van mei 1929 werd Labour de grootste partij in het Lagerhuis. MacDonald vormde een tweede regering met steun van de liberalen, maar doordat zij geen meerderheid in het Lagerhuis hadden konden zij niet hun (volledige) programma uitdragen/uitvoeren.
De crisis van 1931 leidde tot een scheuring in de partij. MacDonald en een aantal ministers vormden een alliantie met de conservatieven als "National Government". Het grootste gedeelte van de partij ging in de oppositie onder leiding van George Lansbury en vanaf 1935 Clement Attlee. De ILP onder leiding van James Maxton scheidde zich af in 1932 en nam daarmee een groot gedeelte van de linkse achterban met zich mee.
Terwijl de "National Government" van MacDonald wegslonk tot een klein partijtje, won Labour het grootste gedeelte van zijn electoraat terug en nam deel aan het oorlogskabinet van Winston Churchill.
1945 - 1960
In juli 1945 won Labour de verkiezingen met 48% van de stemmen en 146 zetels in het Lagerhuis. (De grootste overwinning tot dan toe).
De regering van Clement Attlee was een van de radicaalste die Groot- Brittannië ooit had gehad. De oprichting van de met belastinggeld betaalde "National Health Service" is een van haar grootste daden.
Attlees regering raakte echter verdeeld, onder meer over het budget voor defensie. In 1951 verloren zij de macht aan de conservatieven.
In de jaren 50 en begin jaren 60 was de Labour-partij verdeeld tussen de gematigde voorstanders van modernisering onder leiding van Hugh Gaitskell en de socialistsche (deels marxistische) stroming in de partij.
Hierdoor bleven zij 13 jaar in de oppositie.
Begin jaren 60 raakten de conservatieven verwikkeld in een reeks schandalen, waardoor hun populariteit beschadigd werd. Ook werden zij gezien als een partij die geen oog meer had voor het veranderen van het land. Bovendien stortte de economie in. Mede hierdoor kwam Labour tussen 1964 en 1974 weer aan de macht.
De Labour-regering in de jaren 60 voerde enkele belangrijke sociale hervormingen door zoals de wetten over abortus, homoseksualiteit en afschaffing van de doodstraf. In 1970 verloren zij de verkiezingen, in februari 1974 wonnen zij met een minderheid en in oktober 1974 wonnen zij met een kleine meerderheid.
De jaren 70
De jaren zeventig bleken een moeilijke tijd om te regeren. De economie zat in het slop, waardoor de Labour-regering genoodzaakt was om een lening te vragen bij de Wereldbank.
Ook speelden er in de jaren 70 vele industriële problemen zoals bijvoorbeeld veelvuldige stakingen. De nauwe banden die de regering (vanuit het verleden) had met de vakbonden kostten hen uiteindelijk de macht.
In 1976 gaf Wilson er als partijleider en premier de brui aan. Hij werd opgevolgd door James Callaghan.
In 1979 werden zij wederom verslagen door de conservatieven, die ditmaal geleid werden door Margaret Thatcher.
Labour in het Thatcher-tijdperk
Na de verkiezingsnederlaag van 1979 ontstond er binnen Labour weer rivaliteit tussen links (geleid door Michael Foot en Tony Benn) en rechts (geleid door Denis Healey. Dit leidde uiteindelijk tot een scheuring, een gedeelte ging verder in de Social Democratic Party onder leiding van Roy Jenkins. De SDP vormde een alliantie met de liberalen. Deze alliantie is zeer populair geweest.
Doordat het grootste gedeelte van de rechtse achterban was weggelopen door de scheuring, schoof Labour steeds meer op naar links.
Door de populariteit van Thatcher (mede door de Falklandoorlog en doordat de partij naar links was opgeschoven) leden zij in 1983 een van hun grootste nederlagen ooit. Foot werd vervangen door Neil Kinnock, die na de nederlaag in 1992 weer vervangen werd door John Smith.
New Labour
Na de dood van John Smith werd Tony Blair de nieuwe leider van de Labour Party. De partij wijzigde haar naam in "New Labour" en liet zo haar oude linkse imago los. In 1997 wonnen zij de verkiezingen met een grote meerderheid. Ook in 2001 en 2005 won Labour, en zo kon Tony Blair drie keer premier worden van het Verenigd Koninkrijk, een unicum voor Labour.
Externe informatie
- [http://www.labour.org.uk/ Website Labour party]
Categorie:Britse politieke partij
ja:労働党 (イギリス)
Categorie:Brits politicusPoliticus
Categorie:Politicus naar nationaliteit
categorie:Politiek in het Verenigd Koninkrijk
ja:Category:イギリスの政治家
ko:분류:영국의 정치인
Edouard RodÉdouard Rod (
- 31. März 1857; † 29. Januar 1910) war ein französischsprachiger Autor aus der Schweiz, dessen wichtigster Roman „Der Wettlauf zum Tod“ stark von Schopenhauers Philosophie beeinflußt wurde. Er war Zeitgenosse von Marcel Proust, der ihn für seine Naturschilderungen bewunderte.
Literatur
- Édouard Rod, La course à la mort. Paris 1885. Übersetzt von Fabian Stech. Der Wettlauf zum Tod. Berlin 1999. ISBN 3-548-24283-9
Rod, Eduard
Rod, Eduard
Rod, Eduard
Rod, Eduard
Rod, Eduard
gry eba systemy zarzdzania spielautomaten suplementy
|
|
|
| :: RELATED NEWS :: |
Jakobimatrix
Die Jacobi-Matrix (nach Carl Gustav Jacob Jacobi; auch Funktionalmatrix genannt) ist eine Matrix zur näherungsweisen Berechnung mehrdimensionaler Funktionen in der Mathematik.
Die Jacobi-Matrix ist die m × n-Matrix sämtlicher erster partiellen Ableitungen einer Computerprogramm während seiner Laufzeit zur Verfügung stehender universeller Satz von Funktionen und Variablen.
Computerprogramme sind aus Gründen der Zweckmässigkeit praktisch immer in Bausteine, sogenannte Module, unterteilt.
Unter Laufzeitumgebung
|
Iberoamerika
Iberoamerika ist ein erst in letzter Zeit entstandenes Synonym für Lateinamerika und gleichzeitig für jene Länder Amerikas, die früher Kolonien von Spanien oder Portugal waren.
Der Begriff vermeidet den Wortteil "Latein", um die in Read More... |
Angie Dickinson
Angie Dickinson (
- 30. September 1931 in Kulm, North Dakota, USA; eigentlich Angelina Brown) ist eine amerikanische Schauspielerin.
Eine Rolle in "Das blonde Glück", einer Komödie mit Doris Day, erhielt sie bereits im Alter von 22 Jahren. Es
|
CSV (Dateiformat)
Eine CSV-Datei ist eine Textdatei zur Speicherung oder zum Austausch einfach strukturierter Daten. Das Kürzel CSV steht dabei für Character Separated Values oder Comma Separated Values, weil die einzelnen Werte durch ein spezielles Trennzeichen, beispielsweise das Komma, getrennt werden. Ein allgemeiner Standard für das Dateiformat existiert nicht.
In CSV-Dateien können
|
Leopold Okulicki
Leopold Okulicki (Tarnname Niedźwiadek
- 12. November 1898 in Bartucice bei Bochnia, Polen, † 24. Dezember 1946, Moskau, heute Russland) war ein Führer der
Das Königreich Ungarn ist die Bezeichnung für das Vielvölkerkönigreich Ungarn, das von 1001 bis 1918 bestand. Es entstand im heutigen Westungarn und vergrößerte seinen Herrschaftsbereich in der Folgezeit auf das Gebiet des heutigen Ungarn, das Gebiet von Siebenbürgen (im heutigen Positivismus in der Zeit vom Ende des 19. Jahrhunderts bis zum Ersten Weltkrieg.
Ersten Weltkrieg]
Zu den Begründern und Vertretern des Empiriokritizismus in Österreich und Deutschland
|
Lotus-Sutra
Das Lotos Sutra (Sanskrit, n., सद्धर्मपुण्डरीकसूत्र, saddharmapundarīkasūtra, wörtlich: "Sutra der Lotosblume vom wunderbaren Gesetz") (妙法蓮華經 chin.: Miàofǎ Liánhuā Jīng; jap: Myōhō Renge Kyō) ist ein Sutra des Mahayana-Buddhismus und das in Asien bekannteste der Mahayana Sutras, wenngleich auch oft nur
|
Bourrée
Eine Bourrée (franz.; ital. borea, engl. boree) ist ein Hoftanz des fanzösischen Hofes, welcher zum ersten Mal von Herorad, dem Leibarzt des jungen Königs Louis XIII, in einem Brief erwähnt wird. In der Folgezeit kann die Bourée an verschiedenen Orten belegt werden. Die ersten schriftlich überlieferten Bourrées stammen aus dem 17. Jahrhundert und sind in geradem Takt notiert.
Zum Volkstanz wird er nach der höfischen Praxis im 17.Jahrhundert und findet in der volkst
|
|
